Frans van Hilten

Frans van Hilten (1974) groeide op in Den Haag en genoot daar negen jaar klassieke pianolessen. Schubert, Schumann, Bach en Bartók horen tot zijn favoriete pianocomponisten.

Tijdens en na zijn studie Ruslandkunde in Leiden begon hij steeds meer geïnteresseerd te raken in rock en pop, zonder zijn interesse in klassieke muziek te verliezen. Hij hobbyde als studenten-DJ, presenteerde een alternatief muziekprogramma bij de lokale radio, schreef recensies en interviews voor een muziekblad en trad zelfs een paar maal op als cabaretpianist.

Vanaf 1997 zong en speelde hij in diverse rockbands. Als eerste zong hij in een Stones/Hendrix-geïnspireerde coverband. Daarna richtte hij met Bart Zandbergen Black Yoghurt op, een licht-alternatieve rockband die experimenteerde met alle mogelijke genres. Als leadzanger en toetsenist deed hij ervaring op met opnemen en live spelen. Ook schreef hij een aanzienlijk deel van het repertoire.

Toen alle bandleden andere kanten uit wilden, richtte Frans met zanger Rob Mostert de melodieuze rock/metalband Palatch op, die twee jaar lang duistere, bombastische rock de wereld instuwde, met Frans op toetsen en achtergrondzang.

LESS IS MORE!
In 2003 viel ook Palatch uiteen. Ontevreden met twijfelkoersen, compromissen en halfslachtigheid besloot Frans serieus aan de slag te gaan met de talrijke songs, die hij in de afgelopen tien jaar had geschreven. Sinds 2001 had hij al enkele nummers opgenomen met keyboard als instrument en computer als opnamestudio.

Na het inzingen en afmixen was in de zomer van 2003 de cd 'Old Love in a Strong Heart' klaar voor presentatie. Alle nummers zijn geschreven, gecomponeerd, ingespeeld, gezongen en geproduceerd door Frans. Tot het hoesontwerp aan toe was niemand anders betrokken bij de totstandkoming.

POP EN KLASSIEK
De cd heeft een heel ander karakter dan de muziek van de eerdere rockbands; in Grande-Duchesse zoekt Frans de eenvoud en intensiteit van een zanger met alleen zijn instrument. Uitgangspunt is de filosofie dat een goed liedje ook in uitgeklede vorm goed klinkt.

Met de naam Grande-Duchesse wil Frans aan zijn muziek refereren als stijlvol (Franse adelstitel) en gevoelig (vrouwelijke vorm). Daarnaast is een Franstalige vrouwelijke adelstitel voor de Engelstalige band van een Nederlandse man bedoeld als het soort knipoog waarvan ook de songs niet gespeend zijn.

Trouw aan de muzikale diversiteit laat hij in de muziek zowel klassieke invloeden horen, van Bach tot Bartók tot Satie, als popinvloeden, van the Stones tot Björk of the Gathering. Eerdere luisteraars werden herinnerd aan Gavin Friday, An Pierlé, Peter Hammill en Jim Morrison.

ORIGINEEL EN INTIEM
Op 19 december 2003 presenteerde Grande-Duchesse het debuutalbum 'Old Love in a Strong Heart' live in de LVP te Leiden. In 2004 toerde Frans met deze CD. Tijdens de zogenaamde 'Old Love-tour' deed hij behalve Leiden ook Den Haag, Utrecht, Amstelveen, Delft en - wie hoort in dit rijtje niet thuis? - Moskou aan. Daarbij begeleidde Frans zichzelf op piano of keyboard en vaak voor één of twee songs op gitaar. Tijdens deze toer werd hij meermalen vergezeld door gitarist en bassist Marcel Conté.

Het originele, speelse en intieme karakter van de muziek van Grande-Duchesse komt het beste tot zijn recht in een live-setting. De DVD 'Umbrella Theatre', die tijdens deze tour verscheen, geeft een impressie.

NIEUWE NUMMERS
Tegelijkertijd bleef Frans nieuwe nummers schrijven. Geïnspireerd door de live-ervaringen kwam hij tot de overtuiging dat het tweede album meer een ‘bandgevoel’ moest hebben. Met een uitbundige mengeling van stijlen en samenwerking met vele muzikanten hoopt Frans een echt eclectisch album te maken. Een als demo bedoelde opname werd als single uitgebracht onder de titel 'Never Seen The Jungle'.

Daarnaast bleef er ruimte voor samenwerkingen. Ensemble Street Fable nam een compositie van Frans op voor hun CD met muzikale vertolkingen van de gedichten die in Leiden de muren sieren. Daarnaast verzorgde Frans de opname van de debuut-CD van de Belgische singer-songwriter François Baeckelandt. Begin jaren 2000 pakte Frans ook zijn klassieke pianolessen weer op.

In 2005 blies Frans met vrienden een oude coverband nieuw leven in. Gitarist Laurens Jonkhof speelde ook mee met een Grande-Duchesse optreden, net als overigens zangeres Debbie Onvlee, die het nieuwe nummer 'You Know It All So Well' live meezong bij de Leidse lokale radio.

ECLECTIC BOOGIE
In 2006 begonnen eindelijk de opnamen van de tweede plaat, Eclectic Boogie. Frans nam ongeveer 15 nummers op, deels samen met Marcel, in de Art of Sound Studio in Leiden.

De jaren daarop belandde Grande-Duchesse op een zijspoor door persoonlijke omstandigheden. Ook presenteerde Frans in 2007-2009 een radioprogramma over Russische cultuur in Nederland en Vlaanderen. Bovendien startte hij in deze periode als internetredacteur in Den Haag en startte zijn eigen schrijfsite en blog www.fransschrijft.nu.

Slechts één Grande-Duchesse-song bereikte in deze periode voltooiing: het volledig afgemixte Wespennest werd ingezonden naar bandcompetitie Ontzettend Leiden, maar belandde niet op de compilatie met Leids talent.

NAAR DEN HAAG
Eind 2009 besloot Frans Grande-Duchesse nieuw leven in te blazen. Hij haalde de opnamen terug uit de Art of Sound Studio, die naar het moeilijker bereikbare Nieuwveen verhuisd was. Hij werkt sindsdien in zijn huidige woonplaats Den Haag aan het album.

Nieuwe nummers als De Mythische Zomer, over de dood van zijn vader, en Quit That Man zagen het licht. De mislukte Leidse inzending Wespennest werd uitgebracht op single en behaalde mede door de videoclip van Marcel onverwachte successen.

Sinds 2010 speelt Frans weer regelmatig op vooral Haagse podia als het Paard van Troje, Musicon, Vredebreuk en de Grote Markt. Regelmatige compagnons zijn Marcel Conté (gitaar), Laurens Jonkhof (gitaar, bluesharp, beatbox) en Rob van Berlo (percussie).

LA RENCONTRE
Daarnaast wilde Frans meer samen gaan werken met andere kunstvormen. Onder de titel 'La Rencontre' worden spannende contacten gelegd. Zo droeg dichter Rob Prins voor tijdens concerten, maakte balletdanseres Florence Rapati een choreografie bij het nummer Framed Obsession en zong klassiek zangeres Nicole Jordan Schubert's 'Der Tod Und Das Mädchen' met Frans.

• Zie voor toerdata de pagina Optredens. Of zoek boekingsinformatie.